Kemâl Özer

Eklenme Tarihi: 23 Aralık 2010 00:00

Yaşamı gıdaya bağlı olan canlıların tabiî ihtiyaçlarının en başında, gıda gelir. İlk insandan bu yana sorun olan gıda, aynı zamanda ilk insan Hz Âdem’in, dolayısıyla insanın ilk imtihan aracıdır da.

İnsan hem ilk imtihanını, hem de gıda imtihanını maalesef kaybetmiş. Daha sonra da çok defa gıda ile imtihan edilmiş, hemen her defasında insan, haz ve tamahkârlığına yenik düşerek imtihanı kaybetmiş ve kaybetmeye devam ediyor.

Hemen her dinin yasakladığı bazı gıdalar vardır. Günümüz açısından, bu konuda en ilkesiz olan Hıristiyanlık. Hiç kuşkusuz, ilkesizliğin Hz İsa a.s.’la hiçbir alakası yok. Çünkü, söz konusu olan din, tahrif edilmiş…

Müslüman ve Museviler için domuz, tartışmasız haramların en başında gelir. Oysa bu yasak, 15. yüzyıla kadar Hıristiyanlar için de geçerli idi.

‘Hınzır/domuz’ kelimesi Kur’an Kerim’de; Bakara 173, Maide 3 ve Nahl 115’de haram kılınması ile ilgili üç kez, diğeri ise En'am 145’de, geçmiş bir kavmin Allah’ın lanetine uğrayarak domuz suretine dönüştürülmesinin hatırlatılması şeklinde, bir kez geçer.

İmam Mâlik r.a.’ın nakline göre, Hz. İsa r.a. yolda bir domuza rastlar. Ona: “Selametle yoldan çekil!" der. Yanında bulunanlar: "Bunu şu domuz için mi söylüyorsun?” diye sorarlar. (O ise domuz kelimesini diliyle telaffuz etmekten çekindiğini ifade eder ve “Ben, dilimin, çirkin şeyi söylemeye alışmasından korkuyorum!” cevabını verir. (Muvatta, Kelâm 4, 2-985)